(૧) ( નજર મારી રડી પડે) (૨) (ખોજ)

મિત્રો લાંબા સમય બાદ ફરી કવિતાનો રસાસ્વાદ માણવા આમંત્રણ પાઠવું છું .

અગાઉ મૂકેલ કવિતાઓ જો ન માણી હોય તો અવશ્ય  નજર ફેરવશો. પ્રતિભાવ

માટે પણ સમય ફાળવશો તો વધારે આનંદ થશે.

—————————————————————————————-

(૧) “ નજર મારી રડી પડે”

તારા ચહેરામાં ઉચાટ છે

અને મારા મનમાં કચવાટ.

વ્યથાના વમળમાં તારું  દ્રષ્ટિબીન્દુ

મારા મૌનમાં મારું  રૂસણું  

-                           કોયડો બનતાં પહેલાં અટકી ગયો

                             મોજું અથડાયાં વિના પાછું ફર્યું

                             સાગરની ઊંડાઈ માપુ કે

                             જળના વમળને નકારું ?

-મૌન આકાશનાં પિંજરામાં હું

ફિક્કુ હસીને આસું ભિંજવું

નજર મેળવે અને નિસાસા સરી પડે

ખોબો ધરીને તું તુરત ગબડી પડે

-                              વ્યથિત તને જોઈ સૂર મારા રડી પડે

                                કોરી પાટીમાં પામું તને રંગ મારા રળી પડે

                                ક્યાં ભંવરમાં હું ? તારા કે મારા ?

                                 શૂન્ય આકાશમાં  નજર મારી રડી પડે

*************************************************

(૨) (  ખોજ )

લાગણીઓનાં વાદળોનાં કાળા કુંડાળા

નિચવી નિચવીને ઊલેચાયાં …

ક્ષણોમાં તોડ્યાં ક્ષણોમાં  બાંધ્યાં…

મારા ને તારાના ઝોળા બૂનાયાં …

               – ઊભરાયાં છલકાયાં વેરાયાં ભેગા   થયાં..

                  કોઈ ક્ષણે ચમક્યાં ક્યારેક બૂઝાયાં ….

                  અથડાયાં પલ પલ ક્ષણીક ભૂસાયાં …

                   અવતારે અવતારે જીવ્યા મર્યા ….

-ખાલી ફોફાની જેમ ખખડીને બંધ થયાં

અંતરની ચોટ નવ ભાંગી શક્યાં …

મંદિરે મસ્જિદે રખડીને ભટકીને

અલ્લાહ કે ઈશ્વરને ન ખોળી શક્યાં

********************************