(૧) “તું” (૨) એક જ

મિત્રો મારી અગાઉની બંને કવિતા આપને પસંદ પડી છે.

આશા છે આ બંને કવિતા પણ ગમશે.

પ્રથમ કવિતા ઈશ્વરને સંબોધીને લખાઈ છે.  ઇશ્વર ને પોતાની બનાવટ (માનવી) માં ભૂલ લાગે છે અને કંઈક સારું બનાવવા ઈચ્છે છે તે દર્શાવ્યું છે.

“તું”

ઊગાડ્યાં ફૂલ પત્તા  તે, બનાવી ઓશ બુંદો તે

ખૂલા ગગનના પંખી , જમી પર તે ઉતાર્યા છે.

ઊછળતા સાગરો વચ્ચે , બનાવી રેત તારી છે

સરકતી નાવડીમાં તે , જીવનની જ્યોત આપી છે.

મારામાં શ્વાસ ભર્યો તે , હવાનો ઉછ્વાસ ભર્યો તે.

ઊઘાડી ભૂખ મારી તે , બુજાવી પ્યાસ મારી તે

તારી જ રચનાને આજ તું ખોળી રહ્યો

માનવીમાં માનવીને શોધી રહ્યોં

બનાવટ તારી ભૂલ તારી બોલી રહ્યોં છે તું ,

વિશાળ આકાશમાં .. નવો આકાર શોધી રહ્યો છે તું.

——————————————————————

  સામાન્ય ભાષામાં કવિતાનો ભાવાર્થ  સુક્ષ્મ છે.

(2) એક જ

જીવનપથ પર એક ઉદાસી

એક ગગનમાં છાંવ

સાગરનો બસ એક કિનારો

એક પથ્થરમાં રામ

બચપન એક જવાની એક

એક અવસ્થા  મોટી

એક જ જીવન , એક જ મ્રૂત્યું

એક વ્યવસ્થા ખોટી

એક જ અલ્લાહ , એકજ ઈશ્વર

એક જ છે ઇન્સાન

એક જ તું .. ને એક જ હું

તો એક જ છે આકાશ( બ્રહ્માંડ)

——————————————-

(ક્યાંય ભેદભાવ કરવા જેવું નથી .ન ધર્મમાં કે ન વ્યકતિમાં

દરેકના શરીર જુદા છે. આત્મા સમાન છે.  અજ્ઞાનતા અને અણસમજથી

માનવી ભેદ પાડે છે અને પછી દુખ વહોરી લે છે.)